سلام

سلام

كره سماوی Celestial spher
به منظور توضيح بعضي از مفاهيم اختر شناسي و همچنين امور دريا نوردي ، اختر شناسان طبق نظريه بطلميوس ، زمين را در مركز كره اي بسيار بزرگ و فرضي تصور مي كنند كه تمام اجرام سماوي در روي آن واقع اندو به دور زمين مي چرخند.طبعا ، ما هميشه نيمي از اين كره فرضي را مي بينيم ، زيرا نيم ديگر آن در زير سطح افق واقع شده است براي اين كره فر ضي مي توان قطبين و منطقه استوا نيز در نظر گرفت . در چنين كره اي چون زمين به دور خورشيد مي گردد ،در هر ماه از سال ، زمين را در محل معيني از مدار خود مي يابيم . در اين محل ،منظره آسمان شب نيز چون متوجه راستاي معيني است ،ستارگان ويژه اي را در جلوي چشم ما پديدار مي سازد كه در ماه قبل يا بعد، آن ها را در همان وضعيت نمي يابيم . بعد از سپري شدن 6 ماه ،زمين به نقطه اي مقابل محل قبلي مي رسد وطبعا منظره ي آسمان عوض مي شود (زيرا قسمت مربوط به 6 ماه پيش در روز قرار مي گيرد كه هوا روشن است).
ولي بعد از گذشت يك سال ،دوباره همان منظره قبلي را مشاهده خواهيد كرد.

كره سماوي و وضع زمين نسبت به آن
قدیما در مجموع ،12 صورت فلكي ويژه (برج) را در نظرمي گرفتند و محل آنها را در حول منطقه ي استوا ي كره سماوي مي دانستند. به همين دليل ، به اين محل كه مانند كمر بند ي فرضي زمين را احاطه كرده است، منطقة البروج گفته مي شود.
بدين ترتيب خورشيد در هر ماه از مقابل يكي از صورت هاي فلكي 12 گانه طلوع مي كند. قبل از آنكه نام ماه هاي ايراني،عربي يا غربي مرسوم شود، ماه ها را به نام همان برج ها مي خواندند(حمل، ثور، جوزا و...).

ستارگان Stars
ستارگان گوي هاي بسيار بزرگي از گاز هاي بسيا ر گرم هستند كه بواسطه نورشان مي درخشند. در سطح دماي آن ها هزاران درجه است ودر داخل دمايشان بسيار بيشتراست. در اين دما ها ماده نمي تواند به صورت مایع يا جامد وجود داشته باشد.گاز هايي كه ستارگان را تشكيل مي دهند بسيار غليظ تر از گاز هايي هستند كه معمولا در سطح زمين وجود دارند.چگالي هاي فوق العاده زياد آن ها در نتيجه فشار هاي عظيمي است كه در درون آن ها وجود دارد. ستارگان در فضا حركت مي كنند ، اما حركت آنها در آسمان به آساني مشهود نيست.حتي هزاران سال نيز حركت قابل ملاحظه اي در آنها مشهود نيست.

شهاب و شهاب سنگ Meteors, Meteoroid , Shooting star
در شبهاي صاف ،حتما متوجه خطوط درخشان وگذرايي شده ايد كه در زمينه آسمان پر ستاره ظاهر مي شوند واز بين مي روند. اين شهاب ها قطعات سنگهايي هستند كه در فضا سر گردانندو ضمن حركت ، با جو فوقاني زمين برخورد مي كنند و حاصل اصطحكاك آن ها توليد حرارت زياد ، سوختن و نوراني شدن است .
اگر شهابي چنان بزرگ باشد كه بتواند با سطح زمين برخورد كند ،در اين صورت شهاب سنگ ناميده مي شود. همه ساله ،مقداري شهاب سنگ در نقاط مختلف زمين (واغلب در دريا ) فرود مي آيد.
دنباله دار ها Comet
به مجموعه اي از سنگ ريزه،غبار و گاز هاي منجمد معلق در فضا دنباله دار مي گويند. مدار حركت دنباله دار ها بيضي بسيار كشيده است كه گاهي از حاشيه منظومه شمسي نيز خارج مي شود. معروف ترين دنباله دار كه به اسم كاشف آن هالي ناميده مي شود ،هر 75سال يك بار ظاهر مي شود . آخرين باري كه اين دنباله دار به زمين نزديك شد سال 1985 بود.

سيارك ها Asteroid
در فاصله 550 ميليون كيلومتري از خورشيد ، بين مدار هاي سياره بهرام و مشتري ده ها هزار جرم آسماني سنگي وجود دارد كه سيارك ناميده مي شوند. سرس بزرگترين سيارك است و فقط 25/10 كيلومتر عرض دارد . اغلب آن ها كوچك و به اندازه يك قلوه سنگ مي باشند. ستاره شناسان معتقدند كه سيارك ها قطعاتي از يك سیاره هستند كه به دلايلي نا معلوم هيچگاه شكل نگرفته اند.

كهكشان ها و جهان بزرگ Galaxy
همه ستاره هايي را كه به هنگام شب در آ سمان مشاهده مي كنيم در مجموعه اي گرد آمده اندكه به كهكشان راه شيري معروف است . منظومه شمسي خود ما هم بخشي از همين كهكشان است(در يكي از بازو هاي كهكشان راه شيري) . در اين صورت آنچه در فضا وجود دارد ،همين يك مجموعه است! با نگاه كردن به تصاوير ديگر كهكشان ها ميتوانيد حدس بزنيد كه به جز كهكشان ما مجموعه ي ستارگان يا كهكشان هاي بسيار متعدد ديگري هم در فضا وجود دارد كه تعداد ستارگان هريك ، ممكن است به ميليون ها عدد برسد. تعداد خود كهكشان ها هم از حد شمارش خارج است . در عين حال ،بين كهكشان ها گاهي هزار ها وبلكه ميليون ها سال نوري فاصله وجود دارد. بنا بر اين ،عملا بايد گفت كه فضا بي انتهاست. كهكشان راه شيري مانند چرخي بزرگ به دور خود مي چرخد. خورشيد وستارگان نزديك ما با سرعت 240 كيلومتر بر ثانيه حول مركز كهكشان در حركتند! اما به علت عظمت كهكشان 200ميليون سال طول مي كشد تا خورشيد يك بار حول مركز آن بچرخد.
البته كهكشان هاي ديگر چنان دورند كه فقط با تلسكوپ هاي بزرگ ،آن هم در مدت زمان طولاني مي توان از آن ها عكس گرفت.

سحابي هاNebulae
سحابي ابري وسيع متشكل از غبار وگاز است. گازهايي كه آن را تشكيل مي دهند فوق العاده رقيق و در دمايي كم هستند . سحابي ها به علت نور خود نمي تابند بلكه بر اثر نور ستارگان مجاور قابل رويت هستند . در صورتي كه به اين ترتيب مرئي شده باشند ،به ستارهاي محو وابري مي مانند.ولي به اندازه و ساختمان واقعي آن ها فقط به كمك تلسكوپ مي توان پي برد.سحابي هاي ديگر ،تاريك هستند ومانع نور سترگاني مي شوند كه پشت آنها قرار دارند.

دانشمندان می‌گویند نوارهای ابری سیاره مشتری احتمالا به علت تغییر فصل تغییر رنگ پیدا می‌کنند. ..   دانشمندان مي‌گويند نوارهاي ابري سياره مشتري احتمالا به علت تغيير فصل تغيير رنگ پيدا مي‌كنند. به گزارش خبرگزاري رويترز از واشنگتن، دانشمندان ناسا و مومسسه علوم تلسكوپ فضايي در بالتيمور دريافته‌اند تصاوير دريافتي از تلكسوپ مدارگرد هابل برخي از جالبترين تغييرات جوي مشتري را كه تاكنون به ثبت رسيده است نشان مي‌دهد. درحالي كه قسمتهاي سفيد نوارهاي ابر سياره قهوه‌اي رنگ مي‌شوند، رنگ قسمتهاي قهوه‌اي اين نوار ابري روشن‌تر مي‌شود. "امي سيمون ميلر" دانشمندان علوم سيارات در مركز پروازفضايي گودارد مي‌گويد اين پديده هر از چند گاه يك بار رخ مي‌دهد. مشتري هميشه به يك رنگ نمي‌ماند. اين تصاوير درست در زماني كه تحولي در سراسر اين سياره درحال وقوع است گرفته شده است و نشان مي‌دهد كمربندها و نوارها هم زمان تغيير رنگ مي‌دهند. اين تغييرات كه به طور مشروح در نشاني اينترنتي ‪ http://hubblesite.org/news/2007/25‬بيان شده است ناشي از تغييرات فصلي است. سال مشتري بسيار طولاني و برابر ‪ ۱۲‬سال زميني است. تغيير در گرماي خورشيد بر گازهاي جو اين سياره غول پيكر تاثير مي‌گذارد. هنگامي كه سيارات در مدار خورشيد حركت مي‌كنند زوايه آنها نسبت به خورشيد تغيير مي‌كند و در نتيجه زاويه تابش پرتوهاي خورشيدي به آنها عوض مي‌شود كه اين امر به نوبه خود باعث تغيير فصل‌ها مي‌شود. منبع : ايرنا

خمیدگی فضا